Papatya; Bölüm II

Hans Christian Andersen'in kısa bir öyküsü. Bir papatya ile bir tarla kuşunu konu alır. Çiçek ve kuş, doğal çevrelerinde birlikte gelişirler.

Orta Seviye

Beelinguappta bu hikayeyi okuyun ve dinleyin!

Ertesi sabah, çiçek yine narin taç yapraklarını, küçük kollar gibi, havaya ve ışığa doğru uzattı. Birdenbire papatya kuşun sesini tanıdı, ama söylediği şey çok hüzünlü geliyordu. Gerçekten de zavallı kuşun üzgün olmak için iyi bir nedeni vardı. Yakalanmış ve açık pencerenin yanındaki bir kafese konmuştu.
Neşeyle uçabildiği mutlu günleri, tarlalardaki taze yeşil ekinleri söyledi şarkısında. Ayrıca neredeyse bulutlara kadar yükselebildiği zamanı da söyledi. Zavallı tarla kuşu, kafeste bir tutsak olarak son derece mutsuzdu. Küçük papatya ona yardım etmeyi öyle çok isterdi ki, ama ne yapılabilirdi? Gerçekten de, bu kadar küçük bir çiçeğin bunu bulması çok zordu.
Etrafındaki her şeyin ne kadar güzel olduğunu tamamen unuttu. Güneşin ne kadar sıcak parladığını ve kendi taç yapraklarının ne kadar görkemli beyaz olduğunu unuttu. Yalnızca, kendisi için hiçbir şey yapamadığı zavallı tutsak kuşu düşünüyordu.
Sonra bahçeden iki küçük oğlan çıktı; onlardan birinin, kızın laleleri kestiği bıçağa benzeyen, büyük keskin bir bıçağı vardı. Doğruca küçük papatyanın yanına geldiler, papatya ise ne istediklerini anlayamıyordu.