Een hondenverhaal van Mark Twain; deel III

Het verhaal van een trouw huisdier; geschreven door Mark Twain.

Gevorderde

Lees en luister naar dit verhaal in Beelinguapp!

Andere keren lag ik op de grond in de werkkamer van de minnares en sliep. Ze gebruikte me voorzichtig als voetenbank. Ze wist dat ik er blij mee was, want het was een streling. Andere keren was ik een uur in de kinderkamer. Ik werd erg verward en blij gemaakt. Andere keren keek ik daar bij de wieg toe. Toen de baby sliep en de verpleegster een paar minuten bezig was met de babyzaken. Andere keren ravotten en racete ik met Sadie over het terrein en de tuin tot we moe waren. Daarna sliep ze op het gras in de schaduw van een boom terwijl ze haar boek las. Andere keren ging ik op bezoek bij de honden van de buren. Niet ver weg waren er enkele meest aangename. En er was een heel knappe, hoffelijke en sierlijke, Ierse setter met krullend haar, genaamd Robin Adair. Hij was een presbyteriaan, net als ik. En was van de Schotse minister. De bedienden in ons huis waren allemaal aardig tegen me. Ze waren dol op me. Dus, zoals je ziet, het mijne was een aangenaam leven.